Küba’da uzun yaşamın sırlarından biri: Sosyal hizmetler

Yaşam süresinin uzunluğuyla da tanınan Küba’da yaşam kalitesini yükseltmenin yollarından biri de Fidel Castro’nun teşviğiyle kurulan merkezde çalışan sosyal hizmet uzmanları.

The Guardian’dan Rory Truell’in yazısını NationalTurk derledi;

Küba’daki sosyal hizmet uzmanları yoksulluğa meydan okur, sosyal adaleti geliştirir ve Latin Amerika’nın en yaşlı nüfusuna destek vererek sağlık sorunlarına yol açan sosyal problemleri önler.

Bir zamanlar zengin sömürge yöneticilerine ev sahipliği yapan rengarenk boyalı evlerin bir caddesinde Casa del Abuelo bulunur. Mahalle sakinleri Casa del Abuelo ya da büyükanne ve büyükanne evleri için ücretsiz hizmetler sunan bir topluluk merkezi.

Kübalılara bakım ve destek sağlamak için toplumsal reformlar dalgası sırasında Fidel Castro tarafından kurulan binanın ılık pastel renkleri ve nemli Karayipler esintisinde çırpınan Küba bayrağı, içinde bulduğum sağduyuyla iyi uyum sağlıyor.

Kuruluşun 89 yaşındaki bir üyesi olan Julio, elimi tutarak topluluk liderliğindeki bu girişimde her günün kahvaltı ve siyasetle ilgili bir tartışma ile başladığını söyledi.

Bundan sonra ise sırada egzersiz sınıfları var. Julio, “Uzun yaşamın anahtarı aktif bir zihin ve beden” derken daha sonra bana, günlük olarak meslek terapi imkânlarını ve el sanatlarını gösterdi. “Erkekler bunu yapmaz,” dedi bir gülümsemeyle. “Dama yapmayı tercih ediyorlar, daha erkeksi olduğunu düşünüyorlar.”

Büyük salonda, koridorda Che Guevara ile Castro’nun bir fotoğrafı asılı duruyor. Castro, 2000 yılının başında merkezi açtı. İlk etapta her bin beşyüz kişiye bir sosyal hizmet uzmanı hedefiyle yola çıkıldı.

Julio, Casa del Abuelo’daki sosyal hizmet uzmanlarının rolüyle ilgili olarak “Buradaki herkes ve aileleri ile ilişkiler kuruluyor, ve destekleniyor. Ve eğer bir ailemiz yoksa, merkezimizde yeni bir ailenin bir parçası olduğumuzu hissetmek için destekleniyoruz” dedi.

Sosyal hizmet uzmanları ayrıca, yerel ve ulusal otoriteleri kendi toplumlarının ihtiyaçları hakkında bilgilendiren iki yılda bir toplumsal teşhis raporu yazmakla yükümlü. Bu genellikle ekstra bakım programlarına ve her yaştan insanı sağlık ve eğitime erişmesini desteklemek ve etkinleştirmek için kaynakların yeniden düzenlenmesine neden oluyor.

Bununla birlikte, Kübalı Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği, mesleğe yönelik bir takım zorluklara karşı faaliyet yürütüyor.

Devrimden bu yana, Küba’da yaşam beklentisi 20 yıldan fazla arttı. Ancak bu düşük bir doğum oranı ile birleşti; bu da beraberinde sosyal hizmetlerle Latin Amerika’nın en yaşlı nüfusunun ihtiyaçlarına odaklanılmasını getirdi.

Ekonomik izolasyonunun bir sonucu olarak, Küba hala yoksullukla mücadele içinde. Sosyal hizmet uzmanları, beş yıl süren bir derece yeterlilik ile ayda 40 dolar eşdeğerinde, doktorlardan biraz daha az kazanıyor.

Sosyal çalışma bir meslek olarak kabul edilirken, bağımsız bir disiplin olarak tanınmaz, bu nedenle nitelikler üniversitelerin sağlık veya sosyoloji bölümleri tarafından öğretiliyor. Bu sorun, hiçbir şekilde Küba ile sınırlı değil. İşin, sağlık ya da eğitimle eşit düzeyde bir meslek yerine, genellikle ikinci basamaklı bir meslek olarak görülmesi anlamına geliyor.

Fakat sosyal hizmet, her şeyi bir arada tutan şeydir. “Küba’da” sosyal hizmet uzmanı Alberto, “Her tıbbi teşhisde üç unsur var: fiziksel, psikolojik ve sosyal. Sosyal hizmet uzmanları her birine katkıda bulunuyorlar; bu nedenle yalnızca bir kişinin refahını anlayabiliyorlar. Küba’da sosyal hizmetin olmaması durumunda toplumsal sorunlar daha da artacaktır” diyor.

Julio, Casa del Abuelo’daki sosyal hizmet uzmanının rolünü de bu şekilde algılamıştır. Elimi tutup serin geçitten geçerken, sakinlerin ve ailelerinin duvarlarındaki fotoğraf kolajlarına dikkat çekti. Sosyal hizmet uzmanları, Kübalı ailelere düzenli olarak, izolasyonun neden olabileceği depresyona karşı tesisi ziyaret etmelerini öneriyor.

Küba’da, tüm toplumlar için bir ders görüyoruz. Sosyal hizmet, hükümet tarafından önleme stratejileri ve marjinalize olmuş kişilerin aktif desteği yoluyla sosyal adalet ve refahı teşvik etmenin bir yolu olarak tanınmakta. Bu, hepimizin öğrenebileceği bir şey.