Chicago’nun köklü tiyatro kurumu Second City, İstanbulimpro ile sahneyi paylaştıktan sonra Santorini’ye doğru yol aldı. Türkçe-İngilizce karışık gösteriden geriye gülmekten yorulan şanslı izleyiciler kaldı.

Devasa gemilerden biri daha Karaköy Limanı’na ilişmişti o gün. Aslında İstanbul’a sıcağın hâkim olduğu sıradan bir yaz akşamıydı geride bıraktığımız pazartesi. Diğerlerinden farksız klasik bir haziran gününden geriye bronz bir şehir kalırken terden sırılsıklam vücutlar kendilerini İstiklal Caddesi’nin enerjisine teslim etmek üzereydi.

“Yüzen saray”dan inen bir avuç yolcu ise, belki de ömürleri boyunca ilk defa yaşayacakları bir gösteriye gittiklerinden habersizdi. Hava ufaktan kararıyordu. Binlerce insanın arasına katılan bu yabancı turistlerin yanına gemide görevli birkaç kişi daha eklenmiş ve Beyoğlu’ndaki Rengahenk Sanatevi’nin yolunu tutmuşlardı. Hem de gemideki türlü eğlenceden yoksun kalarak!

ABD’nin Illinois eyaletine bağlı Chicago’da faaliyet gösteren ve kıtanın çeşitli eyaletlerinde de sahneleri bulunan Second City, doğaçlama ve komedinin en kuvvetli adreslerinden biri olarak biliniyor. İşte bu birliğin üyeleri de gemide görevliydi. Yolculara şov ve atölye çalışmaları da yapan bu grup, peşlerine taktıkları bir avuç turistle beraber soluğu salonda almıştı. Evet, burası bir evin salonundan biraz daha büyüktü belki ancak ücretsiz yapılan gösteriyi yerli yabancı 100’den fazla çift göz, izlemek için yerini almıştı bile.

Second City’nin sekiz komedyeni, İstanbul’daki Türk meslektaşlarından oluşan İstanbulimpro ekibiyle biraradaydı. Özel bir gösteriydi ve yarı İngilizce yarı Türkçeydi. Herkes ne olduğunu anlamadan nefis canlı müzikle izleyiciler havaya giriverdi. Zaten ondan sonrası çorap söküğü kıvamındaydı. Daracık sahneyi paylaşan “bizimkiler ve onlar” adeta yıllardır beraber doğaçlama tiyatro oynuyormuş gibi rahat ve uyumluydu. “Teşekkür ederim” ve “Sağol”dan başka Türkçe söz bilmeyen Amerikalılar, gülmekten kırıp geçirdi. Doğaldılar ve eğleniyorlardı. Evet onların işiydi bu ve zaten sık sık skeç oynuyorlardı. Fakat İngilizce! Bu kez çoğunluğu Türk izleyicisini güldürmek zorundaydılar. Ve başardılar. Çünkü samimiydiler. Kompleksleri de yoktu! Tıpkı sahneyi paylaştıkları Türk dostları gibi.

İstanbulimpro, 2007’nin haziran ayında hazırlık çalışmalarına başlamış, 31 Ocak 2008’de Ne Ala Temaşa isimli ilk doğaçlama gösterisini gerçekleştirmiş bir ekip. Birbirinden matrak ve hazırcevap tiyatro oyuncularının müzisyenlerle birlikte sunduğu bu ziyafetin mimarları, Zeynep Tarhan, Koray Tarhan, Evren Duyal, Burak Tamdoğan, Erkan Uyanıksoy, Sena Taşkapılıoğlu ve Evren Gülseven.

Koray, yeni sezonda kendilerine ait mekânda -yine Beyoğlu’nda- gösterilerine devam edeceklerini söylerken “Doğaçlama Festivali” düzenlemeyi planladıklarını ekliyor. O esnada sözü alan Rick, ABD’de bir hafta süren bu tip festivallerin çok ünlü olduğunu belirtiyor. Demek ki gelecek dönemde Koray ve arkadaşları bu hayallerini gerçekleştirirse, kirazdan şilebezine neredeyse her köşe başında festivale sahip yurdumuzun nur topu gibi doğaçlama festivali de olacak. Değeri bilinirse tabii!

29 haziran akşamı İstanbulimpro, bir ilke imza atarak Ne Ala Temaşa adlı gösteriyi yabancı dostlarıyla ortaklaşa icra etti. Türkiye’de çok şanslı seyirci topluluğunu iki saat boyunca gülmekten mutlu eden Second City İstanbul’dan ayrılıverdi sessizce. Yunan adası Santorini’ye doğru. Ekipten Mary Scruggs ise şöyle diyor: “İstanbul hiçbir zaman Second City (ikinci şehir) olamaz çünkü burası her zaman birinci.”

Onlar İstanbul’u çok sevdi, biz de onları. Bu buluşma bir ilkti ama lütfen son olmasın. Keşke İstanbul’a uğrayan her gemiden onlar inse ve biz biraz daha gülebilsek…

Neden ‘Second City’

Chicago’nun, ABD’de birçok bakımdan New York’tan sonra ikinci sırada telaffuz edilmesi sebebiyle şehrin lakabı da bu oluşumun adı olmuş. Bu kuruma yolu düşenler arasında ünlü isimler Mike Myers, Bill Murray, James & John Belushi yer alıyor. Birçok öğrenciyi eğiten ve 50. yılını kutlayan bu oluşum televizyon programlarıyla da adından söz ettiriyor.

Haber: Taraf gazetesi